2วันนี้มีแต่เรื่องวุ่นวายเข้ามาในชีวิต ทั้งที่ไม่อยากให้มันเกิดขึ้นเลย

เมย์รู้กำหนดจะเข้าโรงบาลแล้ว วันที่24ธันวา เป็นวันที่ไม่อยากให้มันมาถึง

นับจากวันนี้ อีก12วันเองนะ

รู้กำหนดเข้า แต่จะออกเมื่อไหร่?? ไม่มีใครรู้

สัญญากะเค้าแล้วนะ ว่าจะพาไปกินสเวนเซ่น ซิสเลอร์ เอ็มเค

จะสอนฟิสิกส์ให้เค้า จะพาเค้าไปกินก๋วยเตี๋ยวซอยจินดา

จะพาไปดูนเรศวรด้วย อย่าลืมที่ให้สัญญากะเค้าไว้ละกัน

เมื่อเช้าร้องไห้ด้วย ทั้งที่เมื่อคืนก้อร้องไปแล้ว

อยู่ที่เสาวรี คุยโทสับไปน้ำตาก้อไหลไป

เค้าพยายามแล้วนะ แต่มันทนไม่ได้จิงๆ

"เข้าโรงบาลครั้งนี้ เมย์อาจจะดีขึ้นก้อได้"

เป็นการปลอบใจตัวเอง ทำให้ตัวเองเข้มแข็งขึ้น

จะได้ให้กำลังใจคนป่วยได้

ไม่อยากให้เมย์รู้ว่านกร้องไห้ก่อนที่เมย์จะเข้าโรงบาล

ไม่อยากให้เมย์ไม่สบายใจ ไม่อยากให้เป็นห่วงนกด้วย

ต่อไปนี้จะพยายามไม่ร้องไห้ เมย์จะได้รู้ว่า

เด็กขี้แยคนนี้ กำลังจะโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว

อยากทำทุกๆอย่าง ที่ทำให้เมย์อยู่กับนกนานๆ

เราพึ่งรู้จักกันไม่ถึงเดือน และแน่นอนเวลาที่คบกันก้อต้องน้อยกว่านั้นแน่

เราคงเจอกันช้าไปอย่างที่เมย์บอกน่ะแหละ

แต่เมย์จะทิ้งเด็กขี้แยคนนี้ไปจิงๆหรอ

นกเข้าใจนะ การเกิด แก่ เจ็บ ตาย มันเป็นสัจธรรมของชีวิต

แต่มันเร็วเกินไปรึป่าว นกยอมรับนะ ว่านกรับมันไม่ทันจิงๆ

การที่คนเราจะเปิดใจรับใครซักคนเข้ามาในชีวิต มันไม่ง่ายนะ

และการที่เราจะทำใจพร้อมที่จะเสียคนที่เรารักไป โดยที่รู้เวลา มันก้อไม่ง่ายเหมือนกัน